  
- Archiwa
polskiego Ministerstwa Informacji i Dokumentacji -
1943
18 maja 1999 roku Herbert Hoover III,
prezes Izby Nadzorczej Instytutu Hoovera oraz Dyrektor John Raisian
przewodniczyli delegacji Instytutu Hoovera spotykajacej sie z
zarzadem Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie w celu
przekazania Narodowi Polskiemu zapisow wazkiego rozdzialu jego
Historii. Zarowno Hoover jak i Raisian wystapili z przemowieniami
podczas przyjecia, ktorego gospodarzem byl polski minister spraw
zagranicznych Bronislaw Geremek, a to historyczne wydarzenie zostalo
zarejestrowane przez kamery telewizyjne. Dar Instytutu Hoovera - sto
pojemnikow z mikrofilmami zawierajacymi blisko milion starannie
zinwentaryzowanych polskich dokumentow z czasow II Wojny Swiatowej -
zostal wylozony na ustawionym obok duzym stole. Wsrod dokumentow
znajduja sie zapisy wysokiego szczebla negocjacji dyplomatycznych a
takze informacje o losach wielu z 1.4 miliona Polakow wywiezionych
do obozow pracy przymusowej na nieslawnym gulagu. Sporzadzenie
mikrofilmow tej rozleglej dokumentacji kosztowalo okolo pol miliona
dolarow. Przedsiewziecie zostalo hojnie zasponsorowane w rownych
kwotach przez "Narodowy Dar dla Ludzkosci" oraz Fundacje Rodziny
Taube. Ted Taube, ktory prowadzi Fundacje i nalezy do nadzorcow
Instytutu Hoovera, gdzie jest szefem komitetu komunikacyjnego Izby,
byl obecny podczas uroczystosci i za swoj hojny przyczynek do
projektu zostal odznaczony przez ministra Geremka. Taube pochodzi z
Krakowa i pracowal bez wytchnienia na rzecz dokumentacji historii
Polski poprzez Instytut Hoovera. Podziekowania p. Taube zlozyly
takze polskie osobistosci, w tym p. Daria Nalecz, Generalny Dyrektor
Polskich Archiwow Panstwowych. Najwazniejszym wydarzeniem wizyty
bylo odsloniecie wykonanego w oleju portretu Herberta Hoovera, ktory
ogladac mozna bedzie stale w galerii poswieconej tym, ktorzy w
najwiekszym stopniu przyczynili sie do zachowania polskiego
wspolczesnego dziedzictwa archiwalnego. Zarzadcy, archiwisci i
specjalisci od konserwacji w Instytucie Hoovera poswiecili temu
projektowi trzy lata pracy - zbierajac fundusze, porzadkujac
dokumenty, tworzac szczegolowe spisy, a w koncu rejestrujac
dokumenty na mikrofilmach zgodnie z najwyzszymi standardami w
dziedzinie konserwacji. Naniesiony na mikrofilm zbior zawiera
archiwa polskiego Ministerstwa Sprawa Zagranicznych z czasow wojny,
dokumenty Wladyslawa Andersa, zapisy Ambasady Polskiej w Stanach
Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, lacznie 916615 obiektow. Trzy
dalsze zbiory mikrofilmow - archiwa Ambasady Polskiej w Zwiazku
Sowieckim, dokumenty Stanislawa Mikolajczyka oraz zapisy polskiego
Ministerstwa
Informacji i Dokumentacji - zostana wyslane do Polski w
najblizszej przyszlosci. Razem, bedzie to ponad poltora miliona
stron materialow przekazanych Polsce przez Instytut Hoovera.
Orginalne dokumenty przybyly do Kaliforni w po II Wojnie Swiatowej,
gdy polscy dyplomaci stwierdzili, ze Instytut Hoovera jest
najbezpieczniejszym miejscem dla przechowania oficjalnych dokumentow
Rzadu na wygnaniu - z powodu znanego zyciowego zaangazowania
Herberta Hoovera na rzecz wolnej Polski. Dyplomaci, ktorych nadzieje
na powrot do Warszawy po zakonczeniu wojny zostaly zniweczone na
skutek przejecia wladzy w Europie Wschodniej przez komunistow,
podjeli wysilek ocalenia bedacych w ich posiadaniu dokumentow czasu
wojny, w tym starannie przechowywanego materialu dowodowego w
sprawie losow wysiedlonych Polakow. Na przestrzeni wielu lat
wspomniani urzednicy rzadu wolnej Polski wysylali dokumenty do
Instytutu Hovera, w oparciu o zawarta z Instytutem wiazaca umowe o
prezerwacji tych dokumentow po wieczne czasy.
|
